Gün yine bitti karanlık çöktü içime mi yoksa dısarıya mı bilinmez..
Aslında bugün güzel bir gündü sınıftan 20 arkadası misafir ettik hele yapılan çiğköfte cabası.
Ve benim evdeki tüm pulbiberi yemem herkesi şoke etti doğrusu ama ne yapayım acısız çiğköfte sevmiyorum:)
Sonrasında tüm arkadaslarımın ısrarı üzerine bi kaç şarkı söyledim onlar için(Metrisin önü, Dönülmez akşamın ufkundayız, Gesi bağları...) severim bu şarkıları.Aldığım alkışlar bana daha çok güven vermekte.Hepimiz bi alkışa hasret değil miyiz...
Neyse yatma saatim geldi ömründen 1 gün daha geçmiş olsa da buna da ŞÜKÜR...